Η νουβέλα «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς, που δημοσιεύτηκε το 1843, έχει επιδράσει καθοριστικά στην αντίληψη και τον εορτασμό των Χριστουγέννων κατά τη διάρκεια της Βικτωριανής Εποχής. Μέσα από τη συναρπαστική αφήγηση του Ασκρότ, ενός τσιγκούνη και ψυχρού ανθρώπου που μεταμορφώνεται χάρη σε τρεις πνευματικές επισκέψεις, ο Ντίκενς αναδεικνύει τη σημασία της ανθρωπιάς, της γενναιοδωρίας και της αγάπης για τον συνάνθρωπο.
Η ιστορία όχι μόνο ψυχαγωγεί αλλά και προσκαλεί τους αναγνώστες να στοχαστούν πάνω στις αξίες της κοινότητας και της αλληλεγγύης. Οι χαρακτήρες, όπως ο μικρός Τιμ, λειτουργούν ως σύμβολα των ευάλωτων στρωμάτων της κοινωνίας, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με την κοινωνική δικαιοσύνη και την ευθύνη που έχουμε ο ένας απέναντι στον άλλον.
Η επιρροή της νουβέλας ξεπερνά τα όρια του λογοτεχνικού έργου, καθώς ήταν καθοριστική για τον αναβιωμένο εορτασμό των Χριστουγέννων στην Αγγλία και παρέμεινε επίκαιρη σε πολλές κουλτούρες. Μέσα στην κεντρική της αφήγηση, καταφέρνει να ενσωματώσει αναλογίες και διδάγματα που παραμένουν σημαντικά και σήμερα. Η αλλαγή του Ασκρότ υποδεικνύει ότι η ικανότητα αλλαγής και αυτοβελτίωσης είναι πάντα εφικτή, προσκαλώντας όλους μας να αναλογιστούμε την προσωπική μας ευθύνη απέναντι στους άλλους.
Η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» αναδεικνύει τη σημασία της κοινότητας και της συντροφικότητας, ενθουσιάζοντας το κοινό με τις διδασκαλίες της και αποδεικνύει ότι η πραγματική μαγεία των Χριστουγέννων βρίσκεται στη σύνδεση με τους άλλους και την καλοσύνη που μπορούμε να προσφέρουμε ο ένας στον άλλον.