Η Αμερικανίδα συγγραφέας και φιλάνθρωπος, Αμυ Γκρίφιν, κατέθεσε αγωγή εναντίον μιας συμμαθήτριάς της, ισχυριζόμενη ότι την έχει συκοφαντήσει με κατηγορίες ότι εκμεταλλεύτηκε την προσωπική της εμπειρία σεξουαλικής κακοποίησης και την παρουσίασε ως δική της στο βιβλίο της «The Tell». Η αγωγή υποβλήθηκε την Δευτέρα στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νεβάδας, με την Γκρίφιν να υποστηρίζει ότι η συμμαθήτριά της την χαρακτήρισε ως «απάτη» και «κλέφτη».
Το βιβλίο «The Tell» δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2025 και αμέσως κατατάχθηκε στις λίστες των best sellers. Σε αυτό, η Γκρίφιν περιγράφει περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης από δάσκαλο κατά την διάρκεια των σχολικών της χρόνων στο Τέξας τη δεκαετία του 1980. Υποστηρίζει ότι οι αναμνήσεις αυτές ήρθαν στο φως 30 χρόνια αργότερα κατά τη διάρκεια θεραπείας με τη χρήση MDMA, ενός παράνομου ψυχεδελικού φαρμάκου.
Η συμμαθήτρια ανακάλυψε το βιβλίο ύστερα από επικοινωνία με δημοσιογράφους της εφημερίδας New York Times το καλοκαίρι του 2025, μήνες μετά την κυκλοφορία του. Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο 2025, η συμμαθήτρια δήλωσε ότι ορισμένα αποσπάσματα του βιβλίου ήταν εντυπωσιακά παρόμοια με τις δικές της εμπειρίες κακοποίησης στον ίδιο σχολείο τη δεκαετία του 1980.
Η συμμαθήτρια είχε επίσης καταθέσει αγωγή στην Καλιφόρνια, υποδεικνύοντας συγκεκριμένα περιστατικά, όπως ένα βιασμό σε χορό σχολείου και σε μπάνιο, τα οποία υποστήριξε ότι συνέβησαν σ’ αυτήν και ότι η Γκρίφιν τα παρουσίασε ως δικές της μνήμες. Αξιοσημείωτο είναι ότι η συμμαθήτρια δήλωσε πως ο δάσκαλος που την κακοποίησε δεν είναι ο ίδιος που κατηγορεί η Γκρίφιν.
Η Γκρίφιν, από την πλευρά της, αντέτεινε ότι οι δύο γυναίκες δεν είχαν επικοινωνήσει από τότε που φοιτούσαν μαζί πριν από 35 χρόνια. Υποστήριξε πως ξεκίνησε να γράφει για τις δικές της εμπειρίες το 2020, πολύ πριν η συμμαθήτριά της δημοσιοποιήσει τη δική της ιστορία. Διέψευσε επίσης οποιοδήποτε ισχυρισμό περί πλαστογράφησης των μνημών της.
Ο δικηγόρος της Γκρίφιν δήλωσε ότι η αγωγή αποσκοπεί στο να γίνει γνωστή η αλήθεια, κατηγορώντας τη New York Times ότι αναπαρήγαγε ψευδείς κατηγορίες για να αμφισβητήσει την εγκυρότητα του έργου της Γκρίφιν. Η εφημερίδα αντέτεινε ότι η κάλυψη της ιστορίας αφορούσε ένα φαινόμενο εκδόσεων και τη σχέση μνήμης και ψυχεδελικών ουσιών.