Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ διατήρησε σταθερά τα επιτόκια την Τετάρτη, αλλά η απόφαση αυτή προκάλεσε έντονες διαφωνίες που δεν έχουν παρατηρηθεί για δεκαετίες.
Η κεντρική τράπεζα αποφάσισε να κρατήσει τα επιτόκια στο εύρος 3.5% έως 3.75% για τρίτη συνεχή συνεδρίαση. Ωστόσο, οι αξιωματούχοι διαφώνησαν σχετικά με τον τρόπο που θα πρέπει να διατυπωθεί η πολιτική πορεία στο μέλλον.
Ο Στίβεν Μίραν, διορισμένος στο σώμα της Fed πέρυσι από τον Πρόεδρο Τραμπ, εξέφρασε την έκτη του διαφωνία και ψήφισε υπέρ μιας μείωσης κατά 0.25%. Οι πρόεδροι τριών περιφερειακών τραπεζών υποστήριξαν την απόφαση να παραμείνουν τα επιτόκια σταθερά, αλλά ήθελαν η Fed να στείλει πιο σαφές μήνυμα ότι η επόμενη κίνηση δεν προορίζεται απαραίτητα να είναι μία ακόμη μείωση.
Στην ανακοίνωσή της, η Fed διατηρεί ότι, «κατά την εξέταση του εύρους και του χρόνου πρόσθετων προσαρμογών του επιτοκίου, η Επιτροπή θα αξιολογήσει προσεκτικά τα εισερχόμενα δεδομένα, τις εξελισσόμενες προοπτικές και την ισορροπία των κινδύνων.»
Η διαφωνία προήλθε από τις πρόεδρες Μπεθ Χάμακ της Fed του Κλίβελαντ, Λόρι Λόγκαν της Fed του Ντάλας και Νιλ Καζκάρι της Fed της Μινεάπολης. Η τελευταία φορά που υπήρξαν τέσσερις επίσημες διαφωνίες ήταν στις 6 Οκτωβρίου 1992.
Η συγκέντρωση των αξιωματούχων συνέβη σε μια εποχή αβεβαιότητας για την οικονομία και για την ίδια την Fed, καθώς ο κ. Πάουελ ετοιμάζεται να αποχωρήσει από τη θέση του προεδρεύοντος.
Οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν φαίνονται να έχουν μπλοκαριστεί. Ο Στενός της Χορχμούζ, ένας κρίσιμος θαλάσσιος διάδρομος για τις παγκόσμιες αγορές, παραμένει κλειστός, προκαλώντας προβλήματα στις αλυσίδες εφοδιασμού και κρατώντας ψηλές τις τιμές ενέργειας. Ο πληθωρισμός αρχίζει να αυξάνεται, ενώ οι Αμερικανοί φέρονται πιο απαισιόδοξοι για τις οικονομικές προοπτικές τους.
Ταυτόχρονα, η Fed βρίσκεται σε καίρια καμπή ηγεσίας. Λίγες ώρες πριν την ανακοίνωση της απόφασης για τα επιτόκια, η Επιτροπή Τραπεζών της Γερουσίας ψήφισε υπέρ του κ. Ουάρς ως υποψηφίου του Τραμπ για να αντικαταστήσει τον Πάουελ όταν λήξει η θητεία του στις 15 Μαΐου.
Έτσι, η Γερουσία έχει περίπου δύο εβδομάδες να επιβεβαιώσει τον κ. Ουάρς, ο οποίος υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Fed από το 2006 έως το 2011, ως 17ο πρόεδρο της κεντρικής τράπεζας.
Ο κ. Ουάρς θα κληρονομήσει ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο οικονομικό περιβάλλον, που έχει οδηγήσει τους αξιωματούχους να αναβάλουν τις περαιτέρω μειώσεις επιτοκίων προς το παρόν. Ορισμένοι έχουν ήδη αρχίσει να υποστηρίζουν ότι η Fed θα πρέπει να δώσει πιο άμεσες ενδείξεις ότι η επόμενη κίνηση μπορεί να είναι αύξηση επιτοκίων.
Στην ανακοίνωσή της την Τετάρτη, η Fed αναγνώρισε την πρόσφατη αύξηση του πληθωρισμού λόγω του πολέμου στο Ιράν και τόνισε ότι υπάρχει «υψηλό επίπεδο αβεβαιότητας σχετικά με τις οικονομικές προοπτικές.»
Η ανησυχία των πολιτικών είναι ότι όσο διαρκεί ο πόλεμος με το Ιράν, τόσο μεγαλύτερος θα είναι ο οικονομικός αντίκτυπος. Οι αξιωματούχοι φοβούνται ότι οι υψηλότερες τιμές ενέργειας θα επηρεάσουν αρνητικά τις τιμές σε άλλους τομείς, ιδιαίτερα στις υπηρεσίες, οδηγώντας σε ένα πιο επίμονο πρόβλημα πληθωρισμού.
Οι προσδοκίες για μελλοντικό πληθωρισμό υποδηλώνουν ότι οι Αμερικανοί δεν έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητα της Fed να επαναφέρει τον πληθωρισμό στο στόχο του 2%. Ωστόσο, η εμφάνιση ενός ακόμη σοκ που απομακρύνει τον πληθωρισμό από τον στόχο της Fed θα τεστάρει αναμφίβολα αυτή την εμπιστοσύνη.
Ένας άλλος οικονομικός κίνδυνος που προκύπτει από τον πόλεμο είναι ότι οι καταναλωτές θα περιορίσουν τις άλλες δαπάνες τους για να καλύψουν τις αυξήσεις στις δαπάνες ενέργειας, υπονομεύοντας έναν βασικό πυλώνα της οικονομίας. Ευχάριστο είναι ότι η αγορά εργασίας έχει σταθεροποιηθεί κάπως τους τελευταίους μήνες, με το ποσοστό ανεργίας στο 4.3% να παραμένει σταθερό.
Οι αξιωματούχοι της Fed έχουν υποδείξει ότι μια απότομη επιδείνωση στην αγορά εργασίας θα τους ωθήσει να εξετάσουν τη δυνατότητα μείωσης των επιτοκίων ξανά. Απαιτείται επίσης να έχουν περισσότερα απτά στοιχεία ότι ο πληθωρισμός κατευθύνεται προς τα κάτω στον στόχο της Fed.
Όπως αποδεικνύεται από τις διαφορετικές απόψεις της Τετάρτης, ο κ. Ουάρς θα αντιμετωπίσει έντονη εσωτερική αντίσταση εάν επιδιώξει σημαντικές μειώσεις των επιτοκίων, όπως έχει ζητήσει ο κ. Τραμπ από την επιστροφή του στο Λευκό Οίκο.
Οι πολιτικές αποφάσεις της Fed λαμβάνονται από μια επιτροπή 12 ατόμων, που περιλαμβάνει έξι ακόμη μέλη του διοικητικού συμβουλίου, τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης και μια εναλλασσόμενη ομάδα τεσσάρων προεδριών από τις 12 περιφερειακές τράπεζες.
Ανάμεσα σε αυτούς που θα μπορούσαν να ψηφίσουν είναι και ο κ. Πάουελ, του οποίου η θητεία ως κυβερνήτης λήγει το 2028.
Ο κ. Πάουελ δήλωσε την Τετάρτη ότι θα παραμείνει στην Fed ως κυβερνήτης μόλις λήξει η θητεία του ως προεδρεύων. «Μετά τη λήξη της προεδρίας μου στις 15 Μαΐου, θα συνεχίσω να υπηρετώ ως κυβερνήτης για μια περίοδο που θα καθοριστεί», δήλωσε, προσθέτοντας, «σκοπεύω να κρατήσω χαμηλό προφίλ ως κυβερνήτης.»
Η απόφασή του αυτή προήλθε από τις ανησυχίες του σχετικά με τις νομικές επιθέσεις κατά της Fed, συμπεριλαμβανομένης μιας ποινικής έρευνας από το Υπουργείο Δικαιοσύνης για τις υπερβάσεις κόστους στις ανακαινίσεις της κεντρικής τράπεζας στην Ουάσινγκτον και αν ψευδόταν στο Κογκρέσο σχετικά με αυτές.
Η έρευνα προκάλεσε μια σπάνια δημόσια κριτική από τον κ. Πάουελ, ο οποίος δήλωσε ότι ήταν ένα καταναγκαστικό εργαλείο για να οδηγήσει τη Fed να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του προεδρευόντος για χαμηλότερα επιτόκια. Ο κ. Πάουελ έχει αναφέρει ότι δεν θα αποχωρήσει από τη Fed μέχρι η έρευνα να ολοκληρωθεί «με διαφάνεια και οριστικότητα». Είπε ότι θα βασίσει την απόφασή του στο τι είναι «καλύτερο για τον οργανισμό και τους πολίτες που εξυπηρετούμε.»
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ολοκλήρωσε την έρευνά του την Παρασκευή, αλλά άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να την αναβιώσει. Οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς μπορούν επίσης να ασκήσουν έφεση σε πρόσφατη απόφαση ομοσπονδιακού δικαστή που ακύρωσε τις κλήσεις που εκδόθηκαν προς την κεντρική τράπεζα.
Ο γερουσιαστής Θόμ Τίλις από τη Βόρεια Καρολίνα, σημαντικό στέλεχος των Ρεπουμπλικανών, που είχε σταματήσει την επιβεβαίωση του κ. Ουάρς λόγω της έρευνας, πρότεινε ότι οποιαδήποτε έφεση δεν θα απέβλεπε στην καταδίωξη του κ. Πάουελ, αλλά στην υπεράσπιση της εξουσίας των εισαγγελέων να εκδίδουν κλήσεις. Μια έφεση θα ενθάρρυνε ωστόσο ακόμη περισσότερο τον κ. Πάουελ να παραμείνει στη θέση του.