Σε ένα κατάστημα του Ντουμπάι, οι λάτρεις του καφέ έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν μια ιδιαίτερη σπεσιαλιτέ που προσεγγίζει σχεδόν τα 1000 δολάρια ανά φλιτζάνι. Ο καφές αυτός προέρχεται από σπόρους του Παναμά, οι οποίοι εκτιμώνται εξαιρετικά και διατίθενται σε τιμές που θυμίζουν κόστος χρυσού. Αυτή η περιγραφή μας φέρνει αντιμέτωπους με την έννοια της πολυτέλειας και του αποκλειστικού προσανατολισμού αυτού του προϊόντος, αναδεικνύοντας τη σύνθεση παραδοσιακού και σύγχρονου πολιτισμού στη διαδικασία της καφεΐνης.
Είναι ενδιαφέρον να εξετάσουμε το γιατί ο καφές αυτός αποκτά τέτοιες ασυγκρίτως υψηλές τιμές. Η σπανιότητα των σπόρων, οι εξειδικευμένες μέθοδοι καλλιέργειας και η προβολή του ως αποκλειστικό προϊόν συνδράμουν στη δημιουργία αυτού του εντυπωσιακού κόστους. Μπορούμε να αναλογιστούμε εάν αξίζει ή όχι το αναφερόμενο ποσό, ή αν οι καταναλωτές απλώς επηρεάζονται από τη μόδα της πολυτέλειας.
Η περίπτωση αυτή ενδέχεται να εγείρει ερωτήματα σχετικά με την αγορά και την αξία των προϊόντων στην κοινωνία μας. Την ίδια στιγμή, μπορεί να εκληφθεί και ως συλλογισμός για την αισθητική και την εμπειρία που προσφέρει ο καφές. Έτσι, η κουλτούρα του καφέ επαναστατεί, όχι μόνο ως ένα καθημερινό ρόφημα, αλλά και ως μορφή τέχνης και εμπειρίας. Το Ντουμπάι, με την τρανή του φήμη για τις πολυτελείς επιλογές, φαίνεται να οδηγεί αυτή την τάση, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για τους λάτρεις του καφέ. Εν κατακλείδι, τέτοιες πρωτοβουλίες μπορεί να καθορίσουν τους τρόπους με τους οποίους προσεγγίζουμε και εκτιμούμε τα προϊόντα που καταναλώνουμε.