Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε ότι τα εθνικά δικαστήρια έχουν τη δυνατότητα να εξετάζουν, κατά την υποβολή αιτήματος για ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών, όχι μόνο τις πρόσφατες κινήσεις των οφειλετών, αλλά και παλαιότερες ενέργειες. Αυτό ισχύει εφόσον οι εν λόγω ενέργειες στοιχειοθετούν πιθανό κίνδυνο για τη διαδικασία είσπραξης οφειλών.
Η απόφαση αυτή υπογραμμίζει τη σημασία της αξιολόγησης προηγούμενων χρηματοοικονομικών δραστηριοτήτων, ώστε να διασφαλίζεται ότι η προστασία των πιστωτών δεν θα υπονομεύεται. Τα εθνικά δικαστήρια καλούνται να σταθμίσουν συνολικά τα στοιχεία που παρουσιάζονται, προσδιορίζοντας αν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του οφειλέτη.
Αυτή η εξέλιξη αναμένεται να επηρεάσει τις πρακτικές που ακολουθούνται από τα δικαστικά σώματα εντός της Ένωσης κατά την εκδίκαση ανάλογων υποθέσεων και να ενισχύσει την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των πιστωτών.